13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ
ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ: ΦΑΣΙΣΜΟ-ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ-ΠΟΛΕΜΟ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9: ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ |
Στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, από τον Ρουπακιά και τα τάγματα εφόδου της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Ο Παύλος είχε στοχοποιηθεί από τη δολοφονική συμμορία, επειδή μέσα από τη μουσική του, που είχε έντονο πολιτικό περιεχόμενο, αγωνιζόταν ενάντια στην αδικία, τον φασισμό, τον εθνικισμό. Η εγκληματική δράση της Χ.Α. ήταν ήδη γνωστή για δολοφονίες μεταναστών (Σαχζάτ Λουκμάν), ξυλοδαρμούς εργατών και επιθέσεις σε κινητοποιήσεις. Η Χ.Α. ήταν δημιούργημα της τεράστιας πολιτικής και οικονομικής κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού και προσπάθησε να επιβληθεί ως συμπληρωματικό εργαλείο στα αστικά μνημονικά κόμματα. Από την μία προβαλλόταν σαν αντισυστημική – αντιμνημονιακή, από την άλλη προετοιμαζόταν για την επίθεση στο εργατικό κίνημα, ως εφεδρεία και ενίσχυση των κρατικών μηχανισμών καταστολής. Αν και είχε τη συστηματική υποστήριξη ή ανοχή του κράτους, της αστυνομίας και των δικαστών, η αντίσταση των εργαζομένων και της νεολαίας δεν την επέτρεψε να νομιμοποιηθεί ως «κανονική» και «σοβαρή» δύναμη στο πολιτικό σκηνικό, που θα μπορούσε ακόμα και να συγκυβερνήσει (όπως ήταν τα σχέδια των αστικών επιτελείων).
Η δολοφονία του Παύλου πυροδότησε μια κοινωνική έκρηξη, με μαζικές διαδηλώσεις που απαιτούσαν δικαιοσύνη για τα εγκλήματα της Χ.Α. και τη διάλυσή της. Η μαζικότητα των κινητοποιήσεων μεγάλωνε, ώσπου το κίνημα κατάφερε να επιβάλει την καταδίκη της Χ.Α. τον Οκτώβρη του 2020, με τη μεγαλειώδη συγκέντρωση 50.000 έξω από το Εφετείο της Αθήνας. Παρόλο που τα αστικά δικαστήρια αναγκάστηκαν να καταδικάσουν την ηγεσία της Χ.Α., κατά την ανακοίνωση της απόφασης, ΜΑΤ και Αύρες διέλυσαν τη συγκέντρωση χωρίς το παραμικρό πρόσχημα, για να τρομοκρατήσουν. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, η Χ.Α. οδηγήθηκε σταδιακά σε αυτοδιάλυση. Η 7η Οκτώβρη 2020 δεν ήταν δώρο της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» ή των κυβερνήσεων. Ήταν κατάκτηση όσων πάλεψαν επί χρόνια ενάντια στους φασίστες.
Δεκατρία χρόνια μετά, όμως, ο φασισμός δεν έχει εξαφανιστεί. Υπάρχει καταρχάς στις κυβερνήσεις του πολέμου, στον νεοφιλελεύθερο φασισμό των αστικών κομμάτων, που οξύνουν τις πολεμικές ιαχές και τους εξοπλισμούς ενάντια στις κατακτήσεις των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η παρατεταμένη κρίση, η φτώχεια, η ανασφάλεια και η κοινωνική διάλυση γεννούν ξανά ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις, είτε με τις παλιές είτε με νέες μορφές. Η ακροδεξιά δυναμώνει πλέον στον πυρήνα της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία κ.ά.) ενώ στην Ελλάδα η κυβέρνηση της ΝΔ θωρακίζει το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, περιορίζει τις δημοκρατικές ελευθερίες και δίνει ολοένα μεγαλύτερη ασυδοσία στους μηχανισμούς καταστολής. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Στο Άργος, τον Ιούλιο, αστυνομικοί της ΟΠΚΕ πυροβόλησαν δεκάδες φορές έναν 20χρονο ύστερα από καταδίωξη, με αποτέλεσμα τον θάνατό του. Για εργαζόμενους, νέους και αγωνιστές περισσεύουν οι έλεγχοι, οι προσαγωγές, οι συλλήψεις και τα χημικά. Για τους ένστολους και τον κρατικό μηχανισμό, η ατιμωρησία γίνεται κανόνας. Ένα καθεστώς που φορτώνει την κρίση στους από κάτω, ιδιωτικοποιεί και διαλύει κοινωνικές κατακτήσεις χρειάζεται τον φόβο και την καταστολή για να επιβιώσει.
Ο Παύλος ζει στους αγώνες μας. Σε κάθε απεργία, σε κάθε νεολαιίστικη κινητοποίηση, σε κάθε αντιφασιστική διαδήλωση, σε κάθε αγώνα ενάντια στον ρατσισμό, την καταστολή και τον πόλεμο. Ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με εκλογικές αυταπάτες. Τσακίζεται με την οργανωμένη δύναμη των εργαζομένων και της νεολαίας. Με δυνατά σωματεία και συλλόγους, με οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, εκπαίδευσης και γειτονιάς. Με μαζικούς και μαχητικούς αγώνες και ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο απέναντι στη φτώχεια, την καταστολή, τον πόλεμο και την ακροδεξιά. Πρέπει να οργανωθούμε για να τους σταματήσουμε και να τους ανατρέψουμε. Απέναντι στην καταστολή, την κρατική τρομοκρατία και τη φασιστική απειλή, απαντάμε με ενότητα, ανυποχώρητους αγώνες, οργάνωση και αλληλεγγύη. Με ένα μαζικό, ταξικό και μαχητικό μέτωπο εργαζομένων και νεολαίας, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών μας, ενάντια στον αυταρχισμό, τον ρατσισμό και τον φασισμό.