Ανακοίνωση για τα
Αποτελέσματα των Φοιτητικών Εκλογών του 2026
ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Η ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ
ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
1. Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν
σε μία δύσκολη περίοδο, όπου η βαθιά κρίση του καπιταλισμού γεννά
σημαντικούς κινδύνους για τους λαούς και τη νεολαία. Απέναντι στην υποβάθμιση
του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο Τραμπ σπρώχνει την ανθρωπότητα στη δίνη ενός
Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σε αυτό το πλαίσιο, η
κυβέρνηση Μητσοτάκη συμμετέχει ενεργά στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ ξοδεύοντας δισεκατομμύρια σε
εξοπλισμούς, ενισχύοντας τη συμμαχία με το
κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και υποστηρίζοντας πλήρως τα σχέδια των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό κηρύττει έναν άγριο ταξικό πόλεμο
ενάντια σε εργαζομένους, φτωχά λαϊκά στρώματα και νεολαία. Θέλει να ξηλώσει κάθε
κατάκτηση της Μεταπολίτευσης, κάθε εργασιακό, πολιτικό και δημοκρατικό
δικαίωμα. Εντείνει την καταστολή και τις διώξεις,
επιδιώκοντας να προετοιμάσει τη νεολαία για τον πόλεμο και να χτυπήσει κάθε
μορφή αντίστασης και αγώνα. Αναγκαία προϋπόθεση για τα σχέδια της
κυβέρνησης είναι η πλήρης ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση της δημόσιας
δωρεάν παιδείας, την οποία προχωρά με αιχμή την αντιδραστική προσπάθεια της
Συνταγματικής Αναθεώρησης (κατάργηση Άρθρου 16 κ.ά.). Προς αυτή την κατεύθυνση συνεχίζει την ολομέτωπη επίθεση στην
τριτοβάθμια εκπαίδευση με: α) την
επιβολή των διαγραφών, β) το
προχώρημα των ιδιωτικών «πανεπιστημίων», γ)
την διάλυση της φοιτητικής μέριμνας, δ)
την επιβολή των πειθαρχικών, των μέτρων ασφαλείας και γενικά την όξυνση της
καταστολής (με ΜΑΤ και ποινικές διώξεις αγωνιστών) στα πανεπιστήμια.
2. Μπροστά σε αυτούς τους κινδύνους το
φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε μία βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Οι φοιτητικοί
σύλλογοι βρίσκονται στα όρια της παράλυσης: έχει αδυνατίσει σοβαρά η μαζική και
ζωντανή λειτουργία τους, οι φοιτητές των μικρότερων ετών δεν τα αντιλαμβάνονται
ως χρήσιμα εργαλεία αγώνα. Ο ενεργός ρόλος των φοιτητών στις διαδικασίες και
την λήψη αποφάσεων είναι περιορισμένος, ενώ τα εκφυλιστικά φαινόμενα έχουν
πυκνώσει επικίνδυνα: τραμπουκισμοί, βία, κ.λ.π. Αποκορύφωμα αποτέλεσαν οι
δολοφονικές επιθέσεις «μαυροντυμένων» σε συνδικαλιστές στο ΑΠΘ και το ΠΑΔΑ μία
μέρα πριν τις εκλογές, όπου μάλιστα στην πρώτη περίπτωση ακολούθησε και εισβολή
της αστυνομίας πραγματοποιώντας 39 προσαγωγές «στο σωρό». Ως αποτέλεσμα των
παραπάνω το φοιτητικό κίνημα έχει βρεθεί
απροετοίμαστο και ανοργάνωτο μπροστά στα καθήκοντα της περιόδου και δεν έχει
διαδραματίσει τον αναγκαίο πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Τέλος, η
παραλυτική κρίση έδωσε την ευκαιρία στις διοικήσεις των σχολών να αμφισβητήσουν
το αδιάβλητο των εκλογών, μέχρι και να προσπαθήσουν –λιγότερο ή περισσότερο
πετυχημένα- να παρέμβουν στην διεξαγωγή της διαδικασίας. Χαρακτηριστική είναι η
απαγόρευση διεξαγωγής των εκλογών στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου –όπως
γίνεται εδώ και πάνω από 50 χρόνια- από την Πρυτανεία του ΕΜΠ και οι διάφορες
«βόλτες» Κοσμητόρων στους χώρους των εκλογών, σε ορισμένες περιπτώσεις ζητώντας
μέχρι και ονόματα φοιτητών!
3. Η
συμμετοχή στις φετινές εκλογές σημείωσε μία σημαντική πτώση των 4.000 ψήφων (48.500
από 52.600 το 2025). Η μείωση αυτή χτυπάει
το «καμπανάκι του κινδύνου»: αποτυπώνει την αποσύνδεση των φοιτητών από το φοιτητικό
κίνημα και τις διαδικασίες του, ως αποτέλεσμα της βαθιάς κρίσης του. Παράλληλα,
φανερώνεται ο κίνδυνος αποπολιτικοποίησης
που εγκυμονεί για τους φοιτητές, λόγω της συνεχούς δεξιάς μετατόπισης και
κατάχρησης των συλλόγων από μεριάς των δύο «μεγαλύτερων» αριστερών δυνάμεων,
ΠΚΣ και ΕΑΑΚ.
4. Ωστόσο,
πρέπει να σημειωθεί ότι η πτώση της συμμετοχής ήταν ναι μεν σημαντική, αλλά
μικρότερη του αναμενόμενου (λόγω των παραπάνω), την οποία κιόλας καρπώνεται
σχεδόν αποκλειστικά ο «αριστερός συντηρητισμός» της ΠΚΣ. Η συνολική συμμετοχή
συγκρατείται από ένα κομμάτι φοιτητών που αναγνωρίζει την σημασία και την
χρησιμότητα της διαδικασίας. Που αναγνωρίζει την ανάγκη για μία αλλαγή στους
συλλόγους και αναζητά την εναλλακτική, ένα διαφορετικό σχέδιο και μέσα από τις
εκλογές. Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο:
τα πολιτικά προχωρήματα της συνείδησης και τα συμπεράσματα που έβγαλαν οι
φοιτητές το προηγούμενο διάστημα παραμένουν. Το φοιτητικό «ακροατήριο» που
κινείται στα αριστερά της ΚΝΕ έδειξε μια αξιοσημείωτη αντοχή και φαίνεται ότι υπάρχει η βάση για να αντιστραφεί η κρίση
του κινήματος.
5. Η ΠΚΣ/ΚΝΕ καταγράφει σημαντική πτώση περίπου 2.100 ψήφων (16.598 ψήφοι
πέρυσι, 14.449 φέτος), παραμένοντας ωστόσο στην 1η θέση για ακόμα
μία χρονιά. Το αποτέλεσμα αυτό είναι μία
δίκαιη τιμωρία από τη μεριά των φοιτητών προς την ολοένα και πιο
συντηρητική στροφή της, την απονέκρωση των συλλόγων και την αποπολιτικοποίηση
των συζητήσεων εντός των σχολών. Φαίνεται ότι ολοένα και περισσότεροι φοιτητές
αντιλαμβάνονται το ρόλο της ως μία δύναμη εμπόδιο για το φοιτητικό κίνημα.
Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής: α)
την στάση της για τις διαγραφές φοιτητών που αναπαρήγαγε την κυβερνητική προπαγάνδα
περί «ενεργών» και «ανενεργών» φοιτητών, β)
την «λύσσα» της απέναντι σε συνθήματα για την πτώση της κυβέρνησης, γ) το κενό πολιτικής της προεκλογικής
της καμπάνιας που συνοδεύτηκε από την προσπάθεια παρουσίασης των εκλογών σαν
ένα δημοψήφισμα ανάμεσα σε αυτή και τη ΔΑΠ και την παρομοίωση του ΔΣ με τα
σχολικά 15μελή!
6. Για τις καθεστωτικές δυνάμεις: Η ΔΑΠ για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά
βρίσκεται στη 2η θέση, με μια διατήρηση στης ψήφους (12.300 περίπου).
Η πτωτική της πορεία και η αδυναμία της να ανασυγκροτηθεί αποτυπώνει την καταδίκη
της ΝΔ από την κοινωνική πλειοψηφία η οποία είναι μη αντιστρέψιμη. Είναι μία
κυβέρνηση που έχει ταυτιστεί με τα σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, συγκάλυψη στα
Τέμπη κ.α.), τις ιδιωτικοποιήσεις και τον πόλεμο. Ωστόσο, η πτώση είναι μικρή
σε σχέση με το τι θα αναλογούσε στην κυβερνητική παράταξη. Η απόρριψη της από
τη νεολαία -αν και είναι υπαρκτή- δεν βρήκε ένα κανάλι έκφρασης τη φετινή
χρονιά μέσα στις σχολές, λόγω της σοβαρής κρίσης του κινήματος και κατά
συνέπεια δεν αποτυπώθηκε και εκλογικά. Η
ΠΑΣΠ σημειώνει μια μικρή πτώση των 60 ψήφων, φτάνοντας φέτος τις 5.580
ψήφους και διατηρεί την 3η θέση. Παρόλο που είναι μία δύναμη που
συγκεντρώνει ευθύνες για τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και το
τσάκισμα των δικαιωμάτων της νεολαίας, η εκλογική της διατήρηση στηρίζεται-
όπως και της ΔΑΠ- στις αδυναμίες του φοιτητικού κινήματος.
7. Τα ΕΑΑΚ (ΑΡΑΣ) παραμένουν στην 4η
θέση σημειώνοντας μία μικρή πτώση των 270 ψήφων (4.790 πέρυσι στα 4.520
φέτος), η οποία είναι αναντίστοιχη της παρουσίας (ή απουσίας) της στις σχολές: πρωταγωνίστησε
σε εκφυλιστικά φαινόμενα και ήταν αποσυνδεδεμένη από τα πραγματικά προβλήματα
και τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος. Η διατήρηση της εκλογικά έρχεται μετά
από μία «εύπεπτη», συντηρητική και αποπολιτικοποιημένη καμπάνια (π.χ. το
«κανένας φοιτητής δεν θα διαγραφεί» αντικαταστάθηκε από αιτήματα για
περισσότερες εξεταστικές και λιγότερα κοψίματα στα μαθήματα- επί της ουσίας «μέτρα
ελάφρυνσης» για την πλήρη αποδοχή των διαγραφών). Όλα αυτά αποτελούν δείγματα
μίας δεξιάς προσαρμογής, μιας συντήρησης σε βάρος του κινήματος και των δομών
του.
8. Η Attack (νΚΑ), καταγράφεται στην 5η
θέση σημειώνοντας μια μεγάλη πτώση περίπου 400 ψήφων (από 2300 πέρυσι στα 1900
φέτος). Πληρώνει την αδύναμη καθημερινή παρουσία στις σχολές και την άνευ περιεχόμενου
πολιτική της (κανένα ουσιαστικό σχέδιο ενάντια στις επιθέσεις και βασισμένη σε καταγγελίες
προς άλλες αριστερές δυνάμεις, ενασχόληση με τον δικαιωματισμό). Στην 6η Θέση ακολουθεί η ΡΕΒΑΝΣ,
που καταγράφει μία μικρή ενίσχυση (1590 φέτος από 1500 πέρσι), κυρίως λόγω μιας,
έστω «επιφανειακής», πολιτικής βάσης της παρέμβασης της: αναφορά στον πόλεμο, την
πάλη ενάντια στις κυβερνητικές επιθέσεις, την ανάγκη για ζωντανούς συλλόγους,
κ.λ.π.
9. Η ΣΣΠ φέτος κατέβηκε σε 29 Συλλόγους,
παίρνοντας 374 ψήφους (-32 από πέρσι) και 30 έδρες στα διοικητικά συμβούλια
των συλλόγων (από 28 το 2025),
καταλαμβάνοντας έτσι για δεύτερη χρονιά την 7η θέση πανελλαδικά
(μπροστά από τις ΣΑΣ, Δίκτυο και Αγωνιστικές Κινήσεις), διατηρώντας τις
δυνάμεις μας. Η μικρή πτώση οφείλεται κυρίως στην μειωμένη συμμετοχή στις
φετινές εκλογές και δευτερευόντως σε κατά τόπους δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε
στο φετινό δύσκολο τοπίο μέσα στις σχολές, που όμως αντισταθμίζονται από την σταθερή
ενίσχυση μας στην Αθήνα. Σημειώνονται ποιοτικά
στοιχεία που αποτελούν βάσεις για μία περαιτέρω ενίσχυση: η διατήρηση της
πρωτιάς στο Ιστορικό Αρχαιολογικό Ιωαννίνων και στο Γεωλογικό ΑΠΘ, η ανάδειξη
μας στη Ψυχολογία Ιωαννίνων σε πρώτη δύναμη, η αύξηση στην Αθήνα (από 43 ψήφους
σε 56 ψήφους φέτος). Τέλος, συνεχίζουμε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων να
διατηρούμε την 3η θέση παίρνοντας 220 ψήφους με ποσοστό 10%. Παρά
τις δύσκολες συνθήκες της φετινής χρονιάς, η
εκλογική διατήρηση μας δείχνει ότι η ψήφος στη ΣΣΠ αποτυπώνει την αναζήτηση σε
μία εναλλακτική κατεύθυνση στους συλλόγους, τους αγώνες και το κίνημα. Ευχαριστούμε
κάθε φοιτήτρια και φοιτητή που έδωσε μαζί μας την μάχη των εκλογών και μας
στήριξε με την ψήφο του.
10. Ως ΣΣΠ, θα παλέψουμε με όλες μας τις
δυνάμεις για μία πολιτική ανασύνθεση του κινήματος, ως μία αναγκαία
προϋπόθεση για την ανασυγκρότηση των δομών του και την αντιστροφή της κρίσης
του. Την ενίσχυση μίας επαναστατικής πολιτικής που θα υπερασπίζεται τις παραδόσεις, τις κατακτήσεις, τις
δομές του φοιτητικού κινήματος και την δημοκρατία στο εσωτερικό του. Που θα
συνδέει τις διάσπαρτες κινητοποιήσεις σε έναν κεντρικό αγώνα για την ανατροπή
της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Που
θα έχει ως βασικό στόχο τη συγκρότηση ενός αντιπολεμικού κινήματος ως
τη μόνη διέξοδο από την απειλή του πολέμου. Προτάσσοντας το τρίπτυχο ΕΝΟΤΗΤΑ-ΑΓΩΝΑΣ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ κόντρα σε κάθε αντίληψη
και πρακτική που οδηγεί στη διαίρεση των φοιτητών
και τον κατακερματισμό του κινήματος. Μόνο
έτσι το φοιτητικό κίνημα θα είναι σε θέση να ανταπεξέλθει στις μάχες που έχει
να δώσει το επόμενο διάστημα. Καλούμε
κάθε συμφοιτητή, κάθε αγωνιστή, κάθε νέο που αγωνιά για ένα καλύτερο μέλλον να
παλέψει μαζί μας για την υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και για
μια ζωή με αξιοπρέπεια, μέλλον, για μια άλλη κοινωνία που θα εγγυάται ό,τι
αυτονόητο μας στερούν: δικαιοσύνη, δικαιώματα και ελευθερίες. Μια κοινωνία Σοσιαλιστική.